Żywot św. Antoniego

Chociaż Padwa, miasto w północnych Włoszech, stała się miastem św. Antoniego i jej nazwa służy do odróżnienia go od innych jego imienników, to nie ona była jego ojczyzną. Św. Antoni urodził się około r. 1191 i wychował w dalekiej Lizbonie, stolicy dzisiejszej Portugalii.

2019-05-12

Malownicza jak bukiet różnych egzotycznych kwiatów naniesionych przez wichry, wykazuje przypadkową harmonię stylów, o jakiej nie marzyła fantazja żadnego artysty - powie o niej pewien historyk (A. Rubbiani). Jest to najlepszym wyrazem powszechnej czci, jakiej doznawał i doznaje św. Antoni. Każdy wiek i każdy lud rzucał kwiaty swej sztuki na jego grób, ponieważ każdy wiek i każdy lud kochał wielkiego Świętego.

A miłość - artystka największa - dokazała tego, czego by dokazać nie mógł żaden artysta: uwiła z tych różnych kwiatów jeden harmonijny wieniec i rozpięła go nad ziemskimi szczątkami niebieskiego Orędownika. W tej olbrzymiej bazylice Święty ma swoją specjalną kaplicę, gdzie spoczywają jego relikwie. Mieszczą się one w srebrnej urnie złożonej w marmurowym sarkofagu tworzącym mensę ołtarza kaplicy. Zawsze bywa ona oblężona przez czcicieli Świętego, którzy pragną przynajmniej jej dotknąć.

Cześć św. Antoniego poprzez wieki stale wzrastała, obejmując najdalsze nawet kraje chrześcijańskie. W zakonie franciszkańskim obchodzono nie tylko jego doroczną uroczystość 13 czerwca, ale i pamiątkę przeniesienia jego relikwii. Powstało piękne wierszowane oficjum brewiarzowe, ułożone zaraz po kanonizacji przez Juliana ze Spiry, którego responsorium Si quaeris miracula (Jeśli szukasz cudów) znane jest powszechnie. Dzięki bractwom antoniańskim od XVII wieku przyjęła się praktyka tak zwanych wtorków św. Antoniego. Od chwili śmierci św. Antoni był uważany za Patrona rzeczy zgubionych i skradzionych, opiekuna młodzieży i dzieci.

Od drugiej połowy wieku XIX rozpowszechnił się zwyczaj Chleba św. Antoniego jako jałmużny dla ubogich, składanej ku czci Świętego dla uzyskania jego wstawiennictwa. Liczne bractwa i szereg czasopism wydawanych głównie przez zakony franciszkańskie przyczynia się do podtrzymania żywotnej czci Świętego w całym chrześcijańskim świecie. Bezsprzecznie św. Antoni jest najpopularniejszym świętym katolickim po Matce Bożej. Szczególniejszą czcią cieszy się nadal w Padwie, swej przybranej ojczyźnie.

Za życia ukochał ją chyba najbardziej ze wszystkich miast, w których żył i pracował. Umierając, jej zostawił swoje serce w najpełniejszym tego słowa znaczeniu. Tam też, jak nigdzie na świecie, odczuwa się, że On chociaż umarł, żyje tu i ciągle działa.

W Polsce cześć św. Antoniego zaszczepiły i szerzyły zakony franciszkańskie. Wybudowano szereg kościołów pod jego wezwaniem, wznoszono ołtarze, zakładano bractwa, prowadzono działalność charytatywną pod jego patronatem. A nie ma prawie kościoła, gdzie by nie było obrazu czy figury tego Świętego, a przed nim modlących się w różnorakich potrzebach, przekonanych, że jego wstawiennictwo u Boga jest najskuteczniejsze.

Patron Św. Antoni

nd pn wt śr cz pt sb

25

26

27

28

29

30

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

1

2

3

4

5

Dzisiaj: 03.10.2022