Nabożeństwo do Świętego Antoniego

wyd. Zakłady Drukarskie Antoni Banasik w Dąbrowie Górniczej 1949

2019-05-12


O Antoni, nasz Patronie, *
Wielki w niebieskiej koronie! *
Dałeś w życiu wzór miłości, *
Ratuj nad dziś i w wieczności! *
Przybądź ku naszej obronie, *
Ty nasz przemożny Patronie!
Najprzód uproś, aby dusza *
Miłość czuła do Jezusa, *
Jaką serce Twe pałało, *
Które więcej nie żądało. *
Przybądź ku naszej obronie, *
Ty nasz przemożny Patronie!
Tyś w mądrości najcelniejszy, *
Przy tym z wszech najpokorniejszy, *
Tyś czystości był liliją, *
W oczach Boga drogą perłą. *
Przybądź ku naszej obronie, *
Ty nasz przemożny Patronie!
Uproś dla nas te dwie cnoty, *
Najpotrzebniejsze przymioty *
Czystość i pokorne myśli, *
Byśmy w górny Syon przeszli. *
Przybądź ku naszej obronie, *
Ty nasz przemożny Patronie!

Antoni, Patronie Ty nasz, broń, ratuj, błogosław nas!
Antoni, Patronie Ty nasz, broń, ratuj, błogosław nas!
Antoni, Patronie Ty nasz, broń, ratuj, błogosław nas!

Chcesz znać, co może święty Antoni? *
W zgonie, nieszczęściu i od zła broni. *
Szatan ucieka, trądy znikają, *
Chorzy obłożnie z łoża powstają. *
Słucha go morze, rzecz swą zgubioną *
Znajdziesz i siły, wolność straconą.
Nie ma potrzeby, ani niedoli, *
Niebezpieczeństwa: i to, co boli, *
Co chcesz otrzymać, któż to wysłowi,*
Gdy cała Padwa wciąż o tem mówi. *
Wszystko, gdy prosisz, wnet ci się zdarzy, *
Znają to dobrze młodzi i starzy.

Jeśli szukasz cudów Antoniego, *
Spojrzyj na cały okrąg świata tego. *
Doznasz, jak słynie w każdej krainie *
I ciebie Jego ratunek nie minie. *
O święty Antoni, o święty Antoni! *
Niech nad przed Bogiem *
Twoja prośba broni!
Jeżeli śmierci lękasz się bez miary, *
Znikną z przed oczu okropne poczwary; *
Tylko pomocy we dnie i w nocy *
Prosić nie przestań tego cudotwórcy. *
O święty Antoni, o święty Antoni! *
Niech nad przed Bogiem *
Twoja prośba broni!
Jeżeli czarci na twą zgubę godzą, *
Nęcą do grzechu, od cnoty odwodzą; *
Pierzchnie tyrański najazd szatański, *
Gdy im Antoni okaże krzyż Pański. *
O święty Antoni, o święty Antoni! *
Niech nad przed Bogiem *
Twoja prośba broni!
Jeżeliś Boga, skarb lub przyjaciela *
Utracił, wszakże Antoni tak wiele *
Zgub odnajduje, iż nie szkoduje, *
Gdy mu się człowiek szczerze ofiaruje. *
O święty Antoni, o święty Antoni! *
Niech nad przed Bogiem *
Twoja prośba broni!

Niech Ci będzie cześć i chwała, *
Jezu, przedwieczne zbawienie, *
Że nas broni Twój Antoni, *
Dając w smutku pocieszenie.
Uwielbiony, uwieńczony *
Świetnym chwały wieńcem w niebie. *
Nas ratuje, nam daruje *
Pomoc w najcięższej potrzebie.
Wszystko może, Jezu Boże, *
U Ciebie tego przyczyna, *
Co całował i piastował *
Ciebie, Dobroci jedyna.
Niech Cię skłoni nasz Antoni, *
Szczera prośba do litości: *
Przy obronie w naszym zgonie, *
Daj Twej doznać obecności.
Niech będzie chwała wszędzie *
Ojcu, Synowi, Duchowi, *
Że świętego Antoniego *
Opiekunem nam stanowi.

Antoni, rzeczy zgubionych Patronie, *
Pomocny ludziom w życiu i przy zgonie, *
Doznają smutni, ubodzy, kalecy *
Twojej opieki, Twojej opieki.
Grzechy największą szkodę duszom czynią, *
Pycha jest wszelkich występków mistrzynią. *
Ty nam cnót Boskich dając piękne wzory, *
Uczysz pokory, uczysz pokory.
Lubo męczeńską śmiercią umrzeć chciałeś, *
Lecz się do woli Boskiej stosowałeś, *
Znając, że milsze Bogu posłuszeństwo *
Jest nad męczeństwo, jest nad męczeństwo.
Z przykładów twoich niezawodna droga, *
Jak mamy szukać i jak znaleźć Boga, *
Jak łączyć wiarę z nadzieją, z miłością *
I z cierpliwością, i z cierpliwością.
Kto się pod Twoją ucieka obronę, *
Znajduje rzeczy zgubione, skradzione. *
Na Twe zasługi Bóg ma wielkie względy, *
Stąd słyniesz wszędy, stąd słyniesz wszędy.
Przyczyną Twoją u Boga skuteczną, *
Zjednaj nam w Boskiej służbie chęć stateczną. *
Uproś nam pokój, zdrowie, dobre imię, *
Duszy zbawienie, duszy zbawienie.

Święty Antoni, cudotwórco Boży, *
Ja ciebie wzywam, gdy serce się trwoży, *
Gdy moją duszę tęsknota owładnie, *
Kiedy grom pokus ciężkich na nią spadnie.
Kiedy do pracy jestem zniechęcony, *
Gdy jestem smutny, albo zrozpaczony, *
Wtedy do Ciebie wznoszę swe błaganie, *
Ty się litujesz, dajesz posłuchanie.
Gdy przyjdą myśli, tak czarne jak mara, *
Gdy w sercu - zda się - wygasła już wiara, *
Ty nie opuszczasz grzesznika nędznego, *
Ty prosisz za nim Zbawcy łaskawego.
Więc Cię dziś błagam, o święty Patronie. *
Niech znów miłością serce me zapłonie. *
Niech mi się wszystko czarnem nie wydaje, *
Twój niech mi przykład przed oczyma staje.
Ty bądź mi ojcem, bratem, przyjacielem, *
Ty przewodnikiem i nauczycielem, *
Niech się nie lękam, pewny Twej opieki, *
Niech idę śmiało w świat Boży, daleki.
Wyproś pokorę, czystość sercu memu, *
Niech się podoba zawsze Panu swemu, *
Prowadź mię drogą, co wiedzie do nieba, *
Naucz, jak cierpieć i modlić się trzeba.
Tryumfuj, niebo, z gościa tak zacnego, *
Że w poczet świętych liczysz Antoniego. *
Po wszystkim świecie niech słynie nowina, *
Iż grzesznym dana pociecha jedyna.
Piastunie wdzięczny Jezusa miłego, *
Śliczny kwiateczku ogrodu rajskiego. *
Po wszystkie wieki i najdalsze strony, *
Antoni święty, bądź błogosławiony.
Żaden nie bywa w potrzebie wzgardzony, *
Kto tylko kładzie nadzieję w Antonim. *
Niemocny, ślepy, niemy, trędowaty, *
Z weselem biorą zdrowie bez zapłaty.
Choroby ciężkie przez Cię ustępują, *
Niezgody koniec w jedności znajdują. *
Padwa niech zezna z obywatelami, *
Sławna bez końca takiemi cudami.
Gdyżeś takową łaską obdarzony, *
Stawiaj i za nas w prośbie, o Antoni! *
Zjednaj przy śmierci Jezusa miłego, *
Dawcę zbawienia i szczęścia wiecznego.

Witaj, o święty Patronie Antoni! *
Pod którego straż, kto się tylko schroni, *
Stary, albo młody, * Król czy pasterz trzody, *
Bezpieczny, bezpieczny.
Gdy kto na łożu choroby spoczywa, *
Patrona tego niech na pomoc wzywa, *
Zaraz przystępuje, * Z choroby ratuje, *
Antoni, Antoni.
Smutek w wesele on przemieni każdy, *
Szatańskie w ludziach pogromi najazdy, *
Skoro jest wezwany * Patron zawołany. *
Antoni, Antoni.
Zgubione rzeczy, gdy mu polecają, *
W łaskawą pamięć, wnet się przywracają. *
W tym ma wiele chluby, *
Iż przywraca zguby, *
Antoni, Antoni.
Kiedyś tak w łaskę Boską uzbrojony, *
Pokłon Ci dajem wszyscy uniżony. *
Oddał od nas wojny, *
Uproś czas spokojny, *
Antoni, Antoni.
Niechaj nie znamy tej kary nad nami, *
Niech nas zasłoni ten Jezus ranami, *
Którego, Dziecinę, *
Pociechy przyczynę *
Piastujesz, piastujesz.
Bądź pozdrowiony, cudowny Patronie, *
Antoni święty, którego obronie *
Z ufnością wielką dziś się polecamy, *
W potrzebach naszych pomocy wzywamy.
Za Twą przyczyną chorzy doznawali *
Ulgi w chorobie, umarli wstawali, *
Głosząc twe cuda i łaski bez miary, *
Z wdzięcznością kładli na ołtarzu dary.
I opętani od czarta srogiego, *
Gdy ich stawiono u ołtarza Twego, *
Twej wielowładnej doznali pomocy, *
Zostali wolni od czartowskiej mocy.
A więc do Ciebie z ufnością wołamy, *
Ty, nasz Patronie, przyczyń się za nami. *
Uproś nam wszystkim grzechów odpuszczenie *
Pociechę w smutku i duszy zbawienie.

Patron Św. Antoni

nd pn wt śr cz pt sb

26

27

28

29

30

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

1

2

3

4

5

6

Dzisiaj: 06.07.2022